29 مارس 2023- مطالعه ی اخیر محققان در سوئد، وجود نشانگرهای زیستی میکروبی برای دیابت نوع 1T1D)) را در کودکان زیر یک سال کشف کرده است که در تفاوت های عملکردی و طبقه بندی میکروبیوم روده منعکس شده است.

بر اساس این یافته‌ها که در Diabetologia منتشر شده است، نویسندگان این مقاله پیشنهاد کردند که امکان پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع 1، با تغییر یا ارتقای یک میکروبیوم «سالم» روده وجود دارد.

این مطالعه نشان داد که ارزیابی ترکیب میکروبیوم روده، از طریق مقایسه ی نمونه‌های مدفوع کودکان 1 ساله که در نهایت به دیابت نوع 1 مبتلا شده‌اند با نمونه های مدفوع کودکانی که به این بیماری مبتلا نشده‌اند، ممکن است به شناسایی نوزادانی که در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 1 هستند، کمک کند.

اتوآنتی بادی ها به عنوان نشانگرهای سنتی برای ابتلا به دیابت نوع 1 شناخته شده اند. دکترMalin Bélteky، و همکارانش از بیمارستان کودکان ولیعهد ویکتوریا، در لینشوپینگ در سوئد، نشانگرهای زیستی میکروبی روده را در نوزادان 1 ساله شناسایی کردند که تا 20 سال قبل از تشخیص با T1D آینده مرتبط هستند.

محققان از همه نوزادان در جنوب شرقی سوئد(ABIS)-یک گروه جمعیت عمومی طولی که نمونه مدفوع آنها در 12.5 ماهگی(بطور میانگین) جمع آوری شده بود-ثبت نام کردند. محققان داده های نوزادان متولد شده بین اکتبر 1997 و اکتبر 1999 را تجزیه و تحلیل کردند. نمونه های مدفوع 268 نوزاد که به دیابت نوع 1 مبتلا نشده بودند و 16 نوزاد که بعداً به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند را با تعیین توالیRNA  ریبوزومی (16S rRNA) و PCR کمّی، مقایسه نمودند.

ارزیابی تفاوت‌های میکروبی در سطوح طبقه‌ بندی و سطوح هسته ی میکروبیوم انجام شد. محتوای عملکردی بر اساس آمپلیکون هایRNA  ریبوزومی با استفاده ازPICRUSt ، تعیین شد. محققان نمونه های 16 نوزاد را که بعدها به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند را با میانگین سنی 5.4 ± 13.3 سال و 100 تکرار از 32 نوزاد کنترل همسان که تا 20 سالگی سالم مانده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

نویسندگان یافته های زیر را گزارش کردند:

· فراوانی Eubacterium و Parasutterella در نوزادان کنترل سالم بیشتر بود، در حالی که پورفیروموناس در نوزادانی که در آینده تشخیصT1D داشتند، فراوانتر بود.

· رومینوکوکوس یک عامل تعیین کننده قوی در تشخیص نوزادان شاهد و مبتلایان به دیابت نوع 1 در آینده با استفاده از تجزیه و تحلیلrandom forest  بود و در مقایسه ی نوزادان شاهد و آنهایی که بعداً به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند، روندهای فراوانی متفاوتی داشت.

· قوی‌ترین عوامل برای افتراق نوزادان کنترل از نوزادان بیمار، UBA1819 و Flavonifractor بودند، که فراوانی بیشتری را در نوزادان شاهد نسبت به آنهایی که بعداً به دیابت نوع 1 مبتلا شده بودند، نشان دادند.

· قوی ترین عوامل برای افتراق دیابت نوع 1 در آینده، Fusicatenibacter(الگوهای فراوانی مخلوط در هنگام مقایسه نوزادان مورد و شاهد) وAlistipes (در نوزادان شاهد فراوان تر) بودند.

· محتوای ژنی پیش بینی شده ی مرتبط با تخمیر پیروات و تولید بوتیرات، به طور متفاوتی در نوزادان کنترل سالم بالاتر بود.

محققان نوشتند: یافته‌های ما نشان می‌دهد که نشانگرهای زیستی میکروبی برای T1D ممکن است در سن یک سالگی وجود داشته باشند، همانطور که در تفاوت‌های طبقه‌ بندی و عملکردی جوامع میکروبی نشان داده شده است، بنابراین بررسی امکان پیشگیری از شروع بیماری با تغییر یا ارتقای یک میکروبیوم "سالم" روده، برای محققان جذاب خواهد بود.

منبع:

Bélteky, M., Milletich, P.L., Ahrens, A.P. et al. Infant gut microbiome composition correlated with type 1 diabetes acquisition in the general population: the ABIS study. Diabetologia (2023). https://doi.org/10.1007/s00125-023-05895-7

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/gut-microbiome-composition-in-infancy-may-help-diagnose-future-type-1-diabetes-109167